Havf ve reca [korku ile ümit]

Bahardý... Ýçerde Âmine’nin kucaðýnda nur ile yýkanmýþ bir Gül kokusu vardý...
Kaç bin senedir beklenen yâr meðer o yârdý.
 Arasýna sýnýr taþlarý dikilmiþ zamanýn saadet damýttýðý çaðlar iþte o çaðlardý.
Gece seherlere uzardý ve dudaklarýnda Âmine’nin “Gülüm!” diyen bir gülümsemesi vardý..
 Sevgili o gece bir “Gül” oldu..

..

Gel ey vahdetin Gül’ü hasretin Gül’ü...
Kokunla gel ve renginle gel!..
Ýlhamýn ve âhenginle gel!..
Aþkýnla olmazsa sevginle gel!..
 Gel ki serazad kuþlarca süzülsün yürekler çiçeklere;
 ve çiçekler yenik düþsün aþkýný eleyen kelebeklere...

Ýskender PALA

Bu kentin yaðmursuz ama ýslak sokaklarýnýn son demlerine,
en güzel muþtusuna vakur bir yalnýzlýk çöker.
Ve kahrýn tortusu kalýr yalnýzlýðýma...
Hiç bir kapý yok gecenin hüznünü eþiðinde yoðuracak..
Tutsaðý olmuþ zamanda ne sýcak bir el ayýþýðý gölgesinde avuçlarýma dolar ne de bir rüzgar var tenime deðen..
Her köþebaþý uçurum, her kaldýrým taþýnda bir yalnýzlýk bir tükenmiþlik var..
Çalýnmýþ düþlerle insanlar çýðlýk çýðlýða isyandalar..
Bu kentin dönüþssüz caddelerinde hep hüznümün izleri var..
Sen; hüzün denizlerinde beni benimle sonbaharýn koynuna býrakarak kaybolup gidenimsin..
Sen efkar demlediðim gözlerimden akan sýzýlarýmla geceler boyu kirpiklerime takýlýp kalan rüyamsýn..
Gözümü kapattýðým an görebildiðimsin..
Acý veren yokluðunda yaralayanýmsýn..
Ne çare ki yaramý acýtanda sensin yarama merhem olacakta..
Oysa yaralar öldürücü olunca her merhem bir acýmasýzlýktýr biliyorum..
Biliyorum da yüreðim adýný sayýklarken gözlerimdeki buðu hep sana yön tutar..
Bu acýlý sevdanýn gözlerinde tütenimsin..
Beni bana býrakýp seni bana býrakmadan gidenimsin..
Beni bana býrakma!!
Kolay deðil sensiz olmak içinin yarýsýný boþ tutmak..
Ah sevdiðim sensiz olmak hiç olmamak....
Varlýðýn dev dalgalarýn mekan tuttuðu denizlerde boðulmadan kalabilme sebebim olurken bak; þimdi vurgun yemiþ yüreðimde yokluðun, solan ömrün son nefesinde ölüm sebebim olacak.. Bu kez senin içinde korkular, bir deðil bin piþmanlýklar kalacak..
Ve bu kentin dönüþsüz caddeleri senin gözyaþlarýnla ýslanýrken
bir kendim bir ben gidiyorum...
Seni sana býrakarak kendimi senden terkediyorum..
Yokluðun katilim oldu....

Nermin YALÇIN

Sen Bana Bakma;
Ben Senin Baktýðýn Yönde Olurum...
Özdemir Asaf

Nice sözler söylenir ama unutulur bir zaman sonra...
Kalpten gelmeyen sözlerin ömrü bir nefesliktir.
Bir nefes sonra kaybolup giderler ama kalbin sözü unutulmaz.
Kalp sözünü hiç unutmaz.
Kalbin sözü hedefine ulaþmadan yere düþmez.
Kalbin sözü kalpten bir ruhla doðar ve ulaþtýðý yere hayat verir.


Kalbin sözü hiç ölmez.
Hatta kalp söze ihtiyaç bile duymaz, kalbin sözü sevgidir.
Ýþte bu yüzden;

SÖZ UÇAR,SEVGÝ KALIR.

Bazý sözler vardýr kalbe iner. Kalbi diriltir o sözler.
Semalardan kalbe gelir, ruh beslerler.
O sözden her bir harf bir meleðin omuzlarýnda iner.
Ve insanýn ayaklarýný dünyadan keserler.
O sözler ki taþa deðse,taþ parça parça olur,göz göz olur aðlar,
yürek olup toza döner,semaya uçar.
O sözler ki semanýn kalbinden gelir.
Bu yüzden:

SÖZ UÇAR,VAHÝY KALIR.

Sözler vardýr dünyadan öte, kalpten içeri...

Sözler vardýr yerden gelen ama semaya emanet edilen...

Cennetin duvarlarý o sözlerle örülür.
Gözyaþlarý o sözlere eþlik ederler.
O yaþlar toplanýr, Cennetin ýrmaklarý oluverirler.
Bu yüzden o sözler dudaklardan çýkar çýkmaz meleklerin kanatlarýnda semalara yükselir,
Rabbin kapýsýna serilir. Onun cevabý özlenir.
Özlenesi sözlere hasret ve hayretle beklenen cevap iliþtirilir.
Dua edenin kalbine iletilir. Ýþte bu yüzden:

SÖZ UÇAR, DUA KALIR...

Ýsmail Acarkan

cumamýz mübarek ola..

**
sevgili Blogcu ablam vaktivisal tarafýndan güzel bir kervana dahil edilmiþ bulunmaktayým bende seve seve diyorum :)

mevzu þu þekilde;

yakýnýmýzda bulunan bir kitabýn (bu elimize ilk aldýðýmýz kitap olacakmýþ) 161. sayfasýnýn 5. cümlesi bulup blog sayfamýzda yayýnlamak.. ne olursa olsun..


(en güzel cümle ve en güzel kitap gibi bir seçim hakkýmýz yokmuþ)

hemen elime ilk uzandýðým kitabý aldým ama malesef 161. sayfasý yoktu :)) bende baþýndaki 1'i kaldýrdým kuralý bozdum mu bilmem ama 61. sayfasýnýn 5. cümlesini paylaþýyým istedim..
***
"Kervan yola çýkýnca babalarý dedi ki; Yusuf'un kokusunu alýyorum, þayet bana bunak demezseniz." ( Yusuf: 12/94 )
Dünyaya yanlýþlýkla geldik öyle deðil mi? Yoksa atalarýmýz Adem ile Havva'nýn doðru bir þey yaptýklarýný mý düþünüyorsun? Öyleyse dünyada bunca yanlýþlýðýn bulunmasýna þaþmamak gerek. Belki de hiçbir þey göründüðü gibi geðildir. Belki "dünya icabý"dýr pek çok þey.. Ne dersin?

(Fatih Okumuþ / Cennetim olur musun
61.sayfa'dan)
***
bende bu kervana sevgili blogdaþlarýmdan;

araf21

eslemnokta

birincitekilsahis

kelebeklersonsuzaucar

EsMaLaLe 'yi davet ediyorum..

!!

Ben Filistinli çocuk;
Yoksul aç, Bir dilim ekmeðe, Bir yurdum suya muhtaç.
Ben Filistinli çocuk;
Açsa güzel çiçekler, Görmez gözüm
Bana silah uzanýr, Gül ve çiçek yerine...
Burada gül deðil, Gülleler vardýr.



Ben Filistinli çocuk;
Unuttum oynamayý, Unuttum oyuncaklarý
Bir tek oyun var bildiðim; Sapanla savaþmak...
Silahtan baþka,oyuncak da görmedim zaten..



Ben Filistinli çocuk;
Doðduðumda kendimi savaþýn içinde buldum.
Gözümden yaþ deðil, Kan gelir...
Ben dövüþürüm, Zulmün tankýna karþý.
Oyun nedir? Tatmadým ben,
Benim oyunum savaþmak,
Hem oyunda vurulursan;
'EBE' olunur.
Ben oynarken, Þehit olurum...




Ben Filistinli çocuk;
Ne zaman duyulacak feryadým?
Ne zaman duyulacak ahým!!
Ne zaman!...
Ne zaman yok artýk, Düþünecek vakit de!...
Sen okula baþladýðýnda, Ben savaþta olacaðým.
Kitap, defter görmedim.
Kuþ nedir? Çiçek nedir? Ninni nedir? Sevgi nedir?BÝLMEDEN!!...




Ben Filistinli çocuk;
Söyleyin, söyleyin!
Nedir benim günahým?...
Ne zaman duyulacak ahým!
Ne zaman !...
Vatanýnda garip esir,
Gülmeyi unutmuþ...
Gözlerinden boncuk boncuk,
Yaþ deðil KAN gelen
Çocuklar da olduðunu bilmenizi isterim.


Ey yeryüzü çocuklarý!..
Ýnsanlýk ölmesin diyenler!...
Kardeþsek eðer;
Gelin de!...
Beraber gülelim,
Beraber oynayalým,
Beraber yaþayalým....

alýntý..

Dünya, tarihin gördüðü en vahþi soykýrým giriþimlerinden birine sahne oluyor. Irkçý emperyalistlerin baþýný çektiði Ýsrail, bütün dünyanýn gözleri önünde bir soykýrým gerçekleþtiriyor. Siyonistler, insan haklarýný karakterlerine uygun bir þekilde ihlal etmeye devam ediyor. Zalim iþgal güçleri, tasallutlarýyla çocuklara, kadýnlara varana kadar herkese, her türlü saldýrýda bulunmayý sürdürüyor..



hala dünyada asýl katillerin kimler olduðunu göremeyen zavallýlar..
Siz özür dileye durun..
Gözünüzün önündeki bu vahþet içinde karþý koyabiliyormusunuz..
Hayýr.. Çünkü sizin gibi zavallýlar doðru olana deðil doðru olduðu söylenene inanýrsýnýz..



Ey Yüce Rabb'im þu senin dinin için mücadele eden kullarýný þu melanet kavimden kurtar.. Onlara öyle bi müsibet ver ki kimseye bulaþacak halleri kalmasýn..
(amin)



kendilerine Rasulullah (S.A.V) tarafýndan maymunun kardeþleri þeklinde hitab edilen yahudiler..
Birgün bu yaptýðýnýz soykýrýmýn cezasýný bulacaksýnýz.
Bir aðaç dýþýnda saklandýðýnýz her yer sizi ele verecek iþte gün bizim için bayram olacak..




Allah zul celal bir gün nurunu tamamlayacaktýr..
Bu zafer tevhidi manada Allaha ve rasulune itaat edenlerin olacaktýr.