Rüzgarlara salın beni Düşünce bedenim şu toprağa Baharlara gömün beni Ölüm ki ah kar tanesi Ölüm ki ah yalnızlık Ölüm ki ah çıkmaz sokak Ölüm ki ah son durak Bir nefes ayırır iki dünyayı Bir ok ki gerilmiş titriyor yayı Yüreğim tetikte yedi iklim Bekliyor vuslatı o son anı
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin Yapraklar üşüse de , çiçekler üşümesin..
Rahmetin kucağı, sevginin bucağı.. Cisimleşmiş melek.. karşılıksız sevgi... sadece Allah rızâsı için sevmenin okulu.. Ayaklarında cennet gizlenen... ...çözümsüz iki düğüm: çocuk ve anne.. elini koyması en derin yaraları bile iyileştirmeye yeten kadın.. her daim kokusu, gülüşü, sevgisi, ağlayışı özlenendir.. sıkışınca ilk aklımıza gelen söz.. Güzeller Güzeli'nin (asm) Babadan önce 3 kez zikrettiği merhamet sembolü..
bir çocuğunu sallarken yorgunluktan omuzları düşen, öteki çocuğu gelip sırtına atlayan kadın. salladığı çocuk uyanmasın diye sırtındakini eğlendirmeye çalışan kadın. o esnada ne hissedeceğini şaşıran, annelik bu olmalı herhalde diye düşünen kadın. alıntı
İçin için yaşarken duygularını; niçin ağlarsın diyenler duyulur... Bulamadım! İnmek lazım. Derinlere; daha derinlere... Belki bir kuytu köşede... Anlatamadığım zaman/larım/ı; bir kördüğüm içinde... alıntı