Havf ve reca [korku ile ümit]

..

Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ve vardır her vahşi çiçekte gurur
Bir mumun ardında bekleyen rüzgar
Işıksız ruhumu sallarda durur
..

Sezai KARAKOÇ

Düşüm yalnız,
Duygularım yalnız,
Ben senle
Sen benle
Yalnız.
Yalnız,
Hep yalnızız.

Alıntı

Umutlarım şemsiye hüznüme;
Islanırken gözlerim,
Yüreğim...
Sözlerim bitti bitecek derken...

şemsiye
http://saklimavi.blogspot.com/

Bu kentin yağmursuz ama ıslak sokaklarının son demlerine,
en güzel muştusuna vakur bir yalnızlık çöker.
Ve kahrın tortusu kalır yalnızlığıma...
Hiç bir kapı yok gecenin hüznünü eşiğinde yoğuracak..
Tutsağı olmuş zamanda ne sıcak bir el ayışığı gölgesinde avuçlarıma dolar ne de bir rüzgar var tenime değen..
Her köşebaşı uçurum, her kaldırım taşında bir yalnızlık bir tükenmişlik var..
Çalınmış düşlerle insanlar çığlık çığlığa isyandalar..
Bu kentin dönüşssüz caddelerinde hep hüznümün izleri var..
Sen; hüzün denizlerinde beni benimle sonbaharın koynuna bırakarak kaybolup gidenimsin..
Sen efkar demlediğim gözlerimden akan sızılarımla geceler boyu kirpiklerime takılıp kalan rüyamsın..
Gözümü kapattığım an görebildiğimsin..
Acı veren yokluğunda yaralayanımsın..
Ne çare ki yaramı acıtanda sensin yarama merhem olacakta..
Oysa yaralar öldürücü olunca her merhem bir acımasızlıktır biliyorum..
Biliyorum da yüreğim adını sayıklarken gözlerimdeki buğu hep sana yön tutar..
Bu acılı sevdanın gözlerinde tütenimsin..
Beni bana bırakıp seni bana bırakmadan gidenimsin..
Beni bana bırakma!!
Kolay değil sensiz olmak içinin yarısını boş tutmak..
Ah sevdiğim sensiz olmak hiç olmamak....
Varlığın dev dalgaların mekan tuttuğu denizlerde boğulmadan kalabilme sebebim olurken bak; şimdi vurgun yemiş yüreğimde yokluğun, solan ömrün son nefesinde ölüm sebebim olacak.. Bu kez senin içinde korkular, bir değil bin pişmanlıklar kalacak..
Ve bu kentin dönüşsüz caddeleri senin gözyaşlarınla ıslanırken
bir kendim bir ben gidiyorum...
Seni sana bırakarak kendimi senden terkediyorum..
Yokluğun katilim oldu....

Nermin YALÇIN

Sen Bana Bakma;
Ben Senin Baktığın Yönde Olurum...
Özdemir Asaf

**
sevgili Blogcu ablam vaktivisal tarafından güzel bir kervana dahil edilmiş bulunmaktayım bende seve seve diyorum :)

mevzu şu şekilde;

yakınımızda bulunan bir kitabın (bu elimize ilk aldığımız kitap olacakmış) 161. sayfasının 5. cümlesi bulup blog sayfamızda yayınlamak.. ne olursa olsun..


(en güzel cümle ve en güzel kitap gibi bir seçim hakkımız yokmuş)

hemen elime ilk uzandığım kitabı aldım ama malesef 161. sayfası yoktu :)) bende başındaki 1'i kaldırdım kuralı bozdum mu bilmem ama 61. sayfasının 5. cümlesini paylaşıyım istedim..
***
"Kervan yola çıkınca babaları dedi ki; Yusuf'un kokusunu alıyorum, şayet bana bunak demezseniz." ( Yusuf: 12/94 )
Dünyaya yanlışlıkla geldik öyle değil mi? Yoksa atalarımız Adem ile Havva'nın doğru bir şey yaptıklarını mı düşünüyorsun? Öyleyse dünyada bunca yanlışlığın bulunmasına şaşmamak gerek. Belki de hiçbir şey göründüğü gibi geğildir. Belki "dünya icabı"dır pek çok şey.. Ne dersin?

(Fatih Okumuş / Cennetim olur musun
61.sayfa'dan)
***
bende bu kervana sevgili blogdaşlarımdan;

araf21

eslemnokta

birincitekilsahis

kelebeklersonsuzaucar

EsMaLaLe 'yi davet ediyorum..

!!

Çöle yağmur yağar..
Ağlarsın!

Akşamın telaşelerine yağar.
Yağar ve siler süpürür yorgunlukları. Alnımda gündüzün izleri...
Gözlerimde yorgunluğu günün...
Adımlarımın yavaşlığı artık bu alaca fasılda...
ümitlerim, vaatlerim, saatlerim bir ecel gibi yakalanır yağmurlara...
Yakalanır sabahki hayallerim yaka paça...
(baharbestesi)